Onnozele Kinderen by A.M. de Jong

Author:A.M. de Jong
Language: nld
Format: mobi, epub
Tags: Romans
Published: 2010-05-11T22:00:00+00:00

IV.

Fons gebruikte zijn bonestaak als gaanstok en hield Merijntje stevig aan de hand. Nog was hij geheel vervuld van zijn belangrijke opdracht. Een eind de weg op lag, in het stof geslagen, zijn pet.

- Kek nou es, zei hij verbaasd. Doar lee m'n klak! Ge zouw toch zegen: 'oe komt die 'ier nou?

Hij sloeg het stof er af en zette hem tevreden op z'n hoofd, peinsde er alleen nog over hoe die zotte pet hier zo op de weg kwam te liggen.

- Ma'k op je schoere zitte, Foons? vroeg Merijntje.

- Bel joat, Merijntje.

- Moar gin kuren, orre.... 't Peerd mot zoetjes loope.... Deinkt er om a'k een bietje ziek zijn.

Fons knikte. Het paard zou zachtjes gaan, net of 't een zieke wegbracht naar 't gasthuis in de stad.... Hoog en heerlik zat Merijntje op de machtige schouders van de idioot, de handen rustig gevouwen op de bestofte pet. Fons had de bonestaak tussen z'n benen geschoven en liep zoetjes te praten:

- Stillekes oan, perdje.... stillekes oan.... Deinkt er om 'a'Merijntjen een bietje ziekskes is....

Af en toe maakten de benen een paar kurige sprongen, maar dan haalde Fons de teugels dadelik strak aan en bedwong de ongedurigheid van het onbetrouwbare beest.

- Allee! sakkerju.... zoetjes, ee!.... Ziede wel, Merijntjen, 'oe a'ge z'in toom 'ouwe mot.... Loopt ie zachjes genog, Merijntje?....

- Manjefiek, prees Merijntje. 'k Kan zien a'gij een goeie voerman zijt, 'or.... Gij wit je peren in d' aand t' 'ouwe!

- Da' zou ik ok zege, riep Fons, stralend van trots en haastig bedwong hij weer een schichtige zijsprong van het vurige ros.

Het moest toch wel fijn wezen om zo groot te zijn, dacht Merijntje.... De wereld zag er heel anders uit, veel ruimer en als je zo hoog met je hoofd in de lucht stak, leek alles veel prettiger en frisser. Net ook of het minder gloeiend heet was, of je lekkerder adem kon halen. Merijntje knapte met elke minuut, die hij op zijn hoge ros verder reed, al meer en meer op. Zijn hoofdpijn minderde tot een stil gevoel van dofheid in zijn hersens, dat helemaal niet onaangenaam was. De sterke, brandende reuk van de uien woei uit zijn neusgaten weg en zijn keel werd al ruimer.... Alleen de zware vermoeienis bleef als een loomheid over zijn leden hangen, maar nu hij zo hoog boven de grond werd voortgedragen, was dat eigenlik volstrekt niet hinderlik. Hij zou wel hebben kunnen slapen als hij gewild had, maar hij wou het ogenblik genieten en hield zijn zware oogleden krampachtig open, luisterde naar het gepraat van Fons, die geheel en al verdiept ging in zijn droom van het sterke, vurige paard, dat hij dwingen moest tot zoetjes voortstappen, omdat Merijntje een beetje ziek was en voorzichtig naar het dorp vervoerd moest worden. Beurtelings teder en streng sprak hij met het wispelturige beest en hield het secuur in bedwang.

Zo gingen ze een half uur achtereen door, tot ze aan de hoge dijk met z'n zware boombeplanting kwamen, die met een bocht naar het dorp liep.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.